De Apenhof bestaat alweer een halve eeuw 

De allereerst bouw van wat later De Apenhof zou worden.

Paula

Dit jaar bestaat De Apenhof alweer 50 jaar! We zijn blij en trots dat we in die jaren duizenden dieren een betere toekomst hebben kunnen bieden. Zonder de hulp van onze trouwe donateurs en dierenvrienden was dit niet mogelijk geweest. Voor deze onvoorwaardelijke steun willen we iedereen dan ook heel hartelijk bedanken. Helaas is ons werk na een halve eeuw nog steeds hard nodig.

We blikken even terug
Begin jaren 70 ontsnapte er een aap op de dierenmarkt vlak bij het huis van Dick en Bertha Venema. Apen mochten toen nog vrij verhandeld worden. Deze aap komt terecht bij buren in een nabijgelegen café. De politie wordt gebeld maar die vertelde dat ze maar naar Dick moeten gaan.

Dick, die altijd al verschillende dieren had, ving de aap op en na een paar dagen had hij een verblijf gebouwd. Één aap alleen vond Dick niks, dus plaatste hij een advertentie in de Telegraaf ‘Aap zoekt maatje’. De reacties stroomden binnen. Mensen belden massaal over apen die ze niet meer konden verzorgen of dieren die ergens dringend een plek nodig hadden. Zonder het toen te beseffen, werd hiermee de eerste stap gezet naar wat later De Apenhof zou worden.

16 mei 1976 – De Apenhof wordt officieel opgericht

Cheetha

Cassy Gibbon

Dick en Bertha werkte al enkele jaren samen met mevrouw Sicherer – Frijlink. Zij was de eerste in ons land die zich het lot van de apen als huisdieren aantrok en een opvangcentrum voor hen begon, het Apenopvangcentrum Bilthoven. Tot dan toe was er geen mogelijkheid om apen, als ze niet meer gewenst waren, af te staan.

Vooral toen mevrouw Sicherer wat ouder werd en voor een groot aantal apen moest zorgen, sprong Dick bij door een gedeelte van, de vooral grotere apen, bij hem thuis te verzorgen. Toen mevrouw Sicherer door haar gezondheid moest stoppen hebben Dick en Bertha alle activiteiten van haar stichting overgenomen. Toen is, onder haar aanmoediging, Stichting De Apenhof officieel ontstaan.

In beslag genomen (wilde) dieren, afgedankte dieren die toch niet als huisdier geschikt bleken, achtergelaten dieren of ontsnapte dieren, allemaal vonden ze hun weg naar De Apenhof en daar werden ze liefdevol opgevangen. Leeuwen, bruine beren, poema’s, gieren, toekans, apen allerlei soorten en maten dieren zijn opgevangen in De Apenhof. Soms tijdelijk, dan konden de dieren in dierentuinen geplaatst worden. Het afscheid was soms moeilijk, maar het hoorde erbij

Johan

Sommige dieren waren zo getraumatiseerd dat zij niet meer geschikt waren om in een dierentuin geplaatst te worden. Met liefde mochten ze in De Apenhof blijven.

Tourako

De impact van de wetgeving
In januari 1977 wordt in Nederland de Wet bedreigde uitheemse diersoorten (de BUD-wet) ingevoerd. In deze wet staat dat je geen beschermde of met uitsterven bedreigde uitheemse dieren mag verhandelen, bezitten of vervoeren. Door deze wet worden veel diersoorten op dat moment verboden als huisdier. Bij De Apenhof was dat goed te merken omdat heel veel dieren, waaronder apen, massaal werden gedumpt. Soms werden ze letterlijk over de omheining gezet. Dick en Bertha werkte dag en nacht voor de dieren, naast het werk in de winkel en kapperszaak die ze er ook bij runde.

Snotjong

Hoe gaat het nu bij De Apenhof?

Karel en Ricky

Vandaag de dag zijn het de papegaaien die de ziel van het opvangcentrum dragen. De 23 kleurrijke papegaaien vullen het terrein met hun geroep en gefladder. Hun veren schitteren in alle kleuren van de regenboog, maar achter die schoonheid schuilt vaak een verleden dat niet altijd even vriendelijk was. Velen van hen hebben een moeilijk leven gekend, vol onzekerheid en gebrek aan zorg.

Hier, binnen de veilige muren van De Apenhof, hebben ze eindelijk rust gevonden.

Geen drukte meer zoals vroeger, geen voortdurende verandering, maar een plek waar ze simpelweg mogen zijn. Waar ze hun oude dag in vrede kunnen slijten, verzorgd en beschermd. De verzorgers kennen hun namen, hun gewoontes en hun verhalen. Elke papegaai is niet zomaar een dier, maar een individu met een verleden en een toekomst – hoe rustig die ook mag zijn.

En zo leeft De Apenhof verder. Misschien stiller dan vroeger, misschien minder groots, maar met een nieuwe betekenis. Niet langer een plek van spektakel, maar een toevluchtsoord. Een thuis.