Anita Brouwer-Venema

‘Blue Monday’

Vandaag is het ‘Blue Monday’, de dag die ook wel bekend staat als de meest deprimerende dag van het jaar. Soms is de vrolijkheid ver te zoeken, vooral als je denkt aan de vele (huis) dieren die dringend hulp nodig hebben en het hele jaar onder deprimerende omstandigheden moeten leven. De Apenhof zet zich in voor de papegaaien , en zorgen ervoor dat zij een betere toekomst krijgen.

Vandaag hebben de vrijwilligers weer het nodige (sloop) speelgoed gemaakt. Vooral Boris de grote kaketoe is daar super blij mee. Binnen 2 weken vindt je alleen nog maar houtsnippers en een leeg touw terug. Door onze inzet hebben de papegaaien die verblijven in de Apenhof niets gemerkt van ‘Blue Monday’. Zolang zij hun natje en droogje maar krijgen vinden zij het best. En als ze dan ook weer verwent worden met nieuw speelgoed, hoor je ze alleen gezellig kwebbelen.

Met uw steun kunnen wij de dieren in ons opvangcentrum liefdevol verzorgen. Mogen de papegaaien in 2023 ook weer op Uw steun rekenen?

U kunt Uw gift overmaken op rekeningnummer NL34 INGB 0003 6698 88 t.n.v. De Apenhof.

Terugblik op 2022

2022 was voor De Apenhof een jaar vol bijzondere momenten. 

Zo  hebben we weer voor talloze exotische vogels in nood het verschil kunnen maken. Voordat we terugblikken op dit bijzondere jaar, willen wij u graag hartelijk bedanken voor uw betrokkenheid. Want wat zijn we zijn dankbaar en trots op wat we het afgelopen jaar hebben bereikt. Zonder de trouwe steun van onze donateurs was dit niet mogelijk geweest!

Wat betreft de gezondheid van de dieren hebben we het afgelopen jaar weinig te klagen gehad. Gelukkig hebben we het afgelopen jaar de dierenarts niet nodig gehad. De veel al oudere papegaaien doen het goed. Toch vrezen wij dat we de komende jaren wel wat papegaaien zullen verliezen. Ze zijn geen van allen piepjong meer en aan alles wat leeft komt eenmaal een einde. Maar we weten ook dat papegaaien heel oud kunnen worden.  Gelukkig hebben we in 2022  geen dieren verloren en blijven we ons best doen voor een beter en gelukkig leven .

Ook zijn wij als onbetaalde vrijwilligers in 2022 bezig geweest met het verduurzamen van de Apenhof. Enkele oude verblijven zijn afgebroken en de bestaande verblijven aangepakt. In 2023 staan er nog enkele grootse verduurzamingsplannen in de planning.

 

U zult, net als wij, ongetwijfeld ook gemerkt hebben dat de prijzen van groenten en fruit de pan uit rijzen. Wij voeren de papegaaien pellet, noten, zaden, verse groentes en fruit. Mede dankzij enkele belangrijke sponsors hebben wij het hoofd boven water kunnen houden. Maar het zou fijn zijn als we wat nieuwe donateurs erbij krijgen want die brengen het grootste deel in het laatje. Wilt u ook in 2023 weer een goed woordje voor ons doen bij vrienden en familie? Want zonder Uw steun kunnen wij ons broodnodige werk niet uit voeren!

 

 

Namens alle dieren en vrijwilligers wensen wij u hele fijne dagen en een gezond, gelukkig en liefdevol 2023.

 

 

Wij stellen aan u voor: Loritta

Wij stellen aan u voor: Loritta

In deze rubriek willen wij elke keer een of twee papegaaien in het zonnetje zetten en hem of haar aan u voorstellen.

Deze keer is dat onze oude Loritta, een Geelvoorhoofd Amazone papegaai.

Herkomst en uiterlijk

De Amazone papegaai is te verdelen in zo’n 27 ondersoorten. De Geelvoorhoofd Amazone is voornamelijk groen van kleur. Zoals de naam van deze amazone al zegt is het voorhoofd, de teugels en de schedel geel. De rand van zijn vleugels zijn rood van kleur.  De buitenste staartveren zijn bij de aanzet rood. En heeft een witte ring rond zijn oog.

De wetenschappelijke naam voor Loritta is Amazona Ochrocephala.

 

De Geelvoorhoofd Amazone komt voornamelijk voor in Zuid- en Centraal Colombia, Venezuela, Guyana, Suriname tot aan Noord-Brazilië en op het eiland Trinidad. Het klimaat is erg verschillend en gaat van een warm woestijnklimaat, een warm steppeklimaat naar een warm zeeklimaat.

 

Het belangrijkste doel van een Amazone is: deel uitmaken van een familie en voedsel zoeken. Ze slapen samen, eten samen en vliegen samen. Een groep papegaaien bestaat uit veel paren mannetje en vrouwtje. Hun natuurlijk voedsel bestaat zoals bij de meeste papegaaien uit zaden en vruchten. Verder houden ze ook van delen van planten en ze pakken wel eens een insect (vooral tijdens de nestperiode). In gevangenschap kunnen ze een zaadmengsel of pellets krijgen, én veel vers fruit en groente en de organische eiwitten kunnen door hardgekookt ei vervangen worden.

Amazones hebben een redelijk goede verhouding tot water en vinden het meestal erg fijn om te douchen of te badderen. Het zijn aantrekkelijke, vriendelijke vogels die iedereen willen laten zien hoe veel geluiden ze al hebben geleerd te imiteren en ze zijn absoluut niet verlegen.

Een Geelvoorhoofd Amazone word gemiddeld zo’n 38 centimeter lang en weegt tussen de 350 en 450 gram. Een Amazone papegaai kan bij een goede verzorging en voeding zo’n 70 jaar oud worden. Velen halen dat helaas niet. De levensverwachting is zo tussen de 40 en 50 jaar.

Leven in de Apenhof

Loritta woont al ruim 5 jaar in de Apenhof. Voor zij bij de Apenhof kwam heeft zij ruim 25 jaar bij haar vorige eigenaar gewoond en daarvoor zo’n 20 jaar bij andere dierenvrienden. De laatste eigenaar moest haar wegdoen omdat zij te weinig aandacht voor haar had en Loritta haar, sinds het overlijden van de echtgenoot, beet. Mede om die reden moest zij in haar kooi blijven en kwam zo bij de Apenhof terecht.

Loritta is een eigenzinnige dame met een pittig karakter. Zij laat zich niks aanleunen. Wat zij niet wil gaat ook niet gebeuren. Heerlijk zo’n karaktertje. Als een van de vrijwilligsters haar voer en waterbakje wil pakken uit haar verblijf of deze wil schoonmaken en Loritta wil dit niet dan zal zij de vrijwilligster proberen aan te vallen en te bijten. Alleen bij Anita doet zij dit niet.

Loritta eet net als alle andere papegaaien pellets, zaden en noten. Daar waar de meeste papegaaien niet echt gek zijn op pellet, vindt zij het heerlijk. Groente en fruit kan haar echt niet bekoren. Wat wij haar ook aanbieden, zij eet het niet. Wij blijven toch op zoek naar iets wat zij wel lekker vind en door haar groente en fruit aan te blijven bieden hopen wij dat ze het ooit wel wil eten. Een gekookt eitje gaat er zo af en toe wel in.

Het is ons niet gelukt om een geschikte partner te vinden binnen de Apenhof en gezien haar leeftijd laten we het zo. Het is dan ook een dame die al behoorlijk op leeftijd is. Zij moet inmiddels zo ongeveer 50 jaar oud zijn. Wij hebben haar bij meerdere amazones geïntroduceerd, maar Loritta heeft geen zin (meer) in een maatje. Ook dan proberen wij het voor de papegaaien op een andere

manier zo gezellig en aangenaam mogelijk te maken.

Loritta zit in een wat kleinere verblijf omdat zij zich in een groot verblijf niet meer veilig voelt. Ze staat wat minder stevig op haar pootjes en als zij zich uitschud houdt zij zich vast aan de tralies van haar verblijf zodat zij niet van haar zitstok af kan vallen.

Loritta wil, zeker sinds zij in dit verblijf zit, het liefst de hele dag aangehaald worden. Zodra Anita langs het verblijf loopt haakt zij haar snavel aan de tralies en begint te roepen “ja ja ja”. Als Anita haar aait over haar koppie begint ze zachtjes te kreunen. Maar wij kunnen haar niet de hele dag vermaken en met de aangeboden kooiverrijking maken we haar echt niet blij dus zochten we naar een plekje waar zij wat te zien heeft.

Omdat Loritta in een verrijdbaar verblijf zit konden de vrijwilligers haar verblijf neerzetten waar ze willen en zo uitproberen waar Loritta het het beste naar haar zin heeft.

Eerst heeft zij een tijdje tegenover Lobbes, de blauw gele ara, gestaan. Loritta vond dat reuze gezellig, maar Lobbes vond het helemaal niets. Lobbes begon zijn veren af te bijten, dus na een paar weken moest er een ander plekje voor Loritta gezocht worden. We merkten dat Loritta telkens reageerde op het geluid van de Snotjong . Als Snotjong geluid maakte deed Loritta hetzelfde terug. Sinds het overlijden van zijn partner zit Snotjong ook alleen en een maatje is er op dit moment niet. Dus werd het verblijf verplaatst en tegenover Snotjong gezet. Pake, die naast Snotjong verblijft, was nogal schuw maar wel nieuwsgierig naar wat Loritta deed. Als Anita met Loritta aan het kroelen was hoorde zij Pake gezellig brabbelen. Na een paar weken wilde ook Pake voorzichtig aangehaald worden. Zij staan nu al weer enkele maanden tegenover elkaar en hebben het reuze gezellig. Met z’n drieën kwebbelen zij wat af. Op deze manier kunnen 3 papegaaien die niet samen in 1 verblijf kunnen huizen toch genieten van hun oude dag en is het dus een win-win situatie. We hopen dat ze nog lang van elkaars gezelschap mogen genieten.

Gert Brouwer.

Sinterklaas

Dit jaar werden de vrijwilligers rond 5 december verrast door een anonieme dierenvriend. Zij bracht een krat vol papegaaienvoer. De papegaaien kunnen weer lekker smullen.

 

Heel hartelijk bedankt.

Abel

Abel vindt het heerlijk om af en toe een badje te nemen in zijn drinkbak. Alleen wordt hij er niet knapper van met zo’n nat verenpak.

Vooral als het regent of als er met de hogedrukreiniger wordt schoongemaakt neemt hij graag een duik in zijn drinkbak. Al snel drogen zijn veren weer mooi glad op en zie je niets er van zijn water pret.

Lekker genieten van brood

De papegaaien vinden het altijd weer een groot feest om verwent te worden met een stukje brood. De een eet het zo uit het pootje, de ander doopt het in zijn of haar waterbak. Bij de meeste vindt je alleen de korstjes terug. Blijkbaar zijn ook papegaaien niet gek op korsten.

Wilgentakken

 

In de natuur moeten papegaaien moeite doen om aan voedsel te komen. In gevangenschap krijgen zij hun eten vaak in een bakje aangeboden.

Als papegaaien zich vervelen kunnen zij  negatief gedrag laten zien zoals schreeuwen en plukken. Omdat te voorkomen geven wij bij de Apenhof kooi en voedsel verrijking. De papegaaien moeten dan “moeite” doen om aan hun eten te komen.

Nu zijn de meest papegaaien op een hoge leeftijd, maar wilgentakken slopen vinden ze nog wel een leuke bezigheid  Vandaag zijn de papegaaien dan ook weer verwent met wilgentakken. De ene papegaai begint de takken direct te slopen, de ander moet er niets van weten. En ook al moeten sommige papegaaien er niets van weten, wij blijven het aanbieden.

Lobbes, de blauw gele ara, vindt het helemaal niks die wilgentakken in zijn verblijf.  En ook al vindt hij het niks, hij komt nu al wel nieuwsgierig kijken wat er in zijn verblijf hangt. Wie weet gaat hij er ooit ook nog van genieten.

Vriend sloopt de takken waar je bij staat. Hij geniet er enorm van, net als Snotjong. Zo hebben ook papegaaien allemaal hun eigen voorkeur. En dat is prima!

Kuifje

In een van de vorige donateursboekjes schreef ik een stukje over Kuifje, de kleine kuifkaketoe, die feilloos aanvoelde dat Rianne zwanger was.
Weet u nog, Kuifje die tijdens de zwangerschap van Rianne naar haar toe trok? Hij bleef volgen tot ze haar niet meer kon zien en kwam tegen de tralies aanzitten om
gezellig te kwebbelen. Wij waren benieuwd hoe zij zou reageren als Rianne weer aan het werk zou gaan.

Inmiddels zit haar zwangerschapsverlof er al weer een tijdje op en dat vindt Kuifje geweldig. Nog steeds blijft Kuifje haar achtervolgen. En als Rianne voor het verblijf gaat staan komt Kuifje direct naar voren om gezellig te kwebbelen. Ook is zij vrijer geworden en trekt meer naar alle vrijwilligers toe. Daar waar ze eerst nog wel eens tijdens het schoonmaken wat angstig weg kon vliegen naar haar buitenverblijf, blijft ze nu lekker zitten waar ze zit en kijk met een scheef kopje naar wat de vrijwilligers aan het doen zijn. Wie had kunnen vermoeden dat een zwangerschap zoveel positieve invloed zou krijgen op het gedrag van een papegaai die niets van mensen moest hebben?

Anita Brouwer-Venema

Druiven uit de kas

Inmiddels wordt het buiten kouder en groeien er geen bramen en frambozen meer. Ook aan de druivenstruik groeien geen nieuwe druifjes meer.  Vandaag hebben de vrijwilligers de laatste druiven uit de kas geplukt. Vanaf nu zullen we de druiven en andere groente en fruit soorten weer in de supermarkt  moeten kopen.

Gasprijzen

Zoals u ongetwijfeld zelf ook ervaren hebt, zijn de gasprijzen enorm gestegen. De rekening van het gas is onze grootste kostenpost, maar de papegaaien kunnen nu eenmaal niet zonder verwarming. Het zijn tenslotte tropische dieren.

Om toch de kosten enigszins te kunnen drukken heeft Anita samen met onze middelste zoon Richard een gedeelte van de verwarming afgesloten. Dat kon doordat er een groot aantal dieren samengevoegd zijn en hierdoor verblijven leeggekomen zijn. Wel moesten er enkele dieren verhuizen naar een andere afdeling. En dat is toch altijd weer spannend. Het is altijd afwachten of zij het naar hun zin hebben in hun nieuwe verblijf. Toen bleek dat elke verhuisde papegaai toch wel blij was met zijn of haar nieuwe verblijf, werden de verwarmingen in de lege verblijven uitgezet.

De verouderde verblijven, die niet geschikt zijn voor grotere amazone papegaaien, zullen in de toekomst worden afgebroken. Voor de kleine witvoorhoofd amazones waren deze verblijven prima maar de grotere amazones knagen het gaas van het verblijf binnen een paar uur door.

De witvoorhoofd amazones zitten nu in een ander verblijf waar zij het erg naar hun zin hebben. En dus konden de verwarmingen afgekoppeld worden.
Nu maar hopen dat de prijzen snel zullen dalen.

Helpt u ons financieel ook weer om de kosten te kunnen blijven betalen?
Met vriendelijke groet,

Gert Brouwer